happy autmn جمعه 20 مهر 1397 04:29 ب.ظ نظرات ()
یا من تواضع کل شیء لعظمته


امروز مصداقِ { چرا عاقل کند کاری} بودم
تام و تمام!




خوشم که نمیاد. اما خسته ام انگار.
همش!
تو کل هفته میگفتم پنج شنبه جمعه بیاد، فلان کارو میکنم و بهمان کارو
حالا حدودا 6 ساعت مونده
که دو ساعتش رو قطعا کارهای روزمره داریم
میشه 4 ساعت
و همچنان اینور اونور میگردم و هیچ کار نمیکنم!



دلم فیلم سینمایی میخواست
زدم شبکه نمایش.
"زمانی برای رویا نیست" شروع شد.
یه فیلم آلمانی. محصول 2014
از اینجهت که تم روانشناسی داشت نشستم دیدم.
دختره بیماری ADS داشت.
ینی اختلال حواس پرتی.
با هوش 126 نمره هاش همه افتضاح بود. چون حواسش جمع نمیشد!
آخر فیلم به این نتیجه رسیدن که درمان با دارو رو شروع کنن.
چون بابا و مامانه مخالف دارو بودن. میگفتن عوارضش بد تره



نتایجی که من گرفتم از فیلم:
اینکه مادر خانواده شاغل باشه، بعضی وقتا خیلی میتونه صدمه بزنه. مخصوصا کارهای سختی که خیلی انرژی و اعصاب میبره
دوم اینکه خیلی خدارو شکر میکنم که تو ایران به دنیا اومدم و با فرهنگ اسلامی - ایرانی بزرگ شدم!
لحظه به لحظه که بیشتر از فیلم میگذشت بیشتر به این نتیجه میرسیدم!
هرچند کامل بهشون عمل نمیکنیم! که اگر عمل میکردم الان باید مثل بچه خوب میرفتم پای درسام، نمیذاشتم روز قبلش بخونمشون.
اما همین که تو این محیطم به جای اون محیط ( نوع ادبیات رو ببخشید شما) جای شکر داره واقعا



فیلم سرد و تاریکی بود.
زیاد توصیه نمیکنم ببینیدش.
آخرش هم کمی باز تموم شد



کتاب ها و فیلم های روانشناسی رو دوست دارم.
مخصوووصا دوست دارم در آخر، مشکل فردی که اون مشکل رو داره حل بشه.
پس بهتون از همین تریبون، ته کلاس ردیف آخر صندلی آخر  + سگ ها لطیفه نمیگویند رو توصیه میکنم.
هر دو تا نویسنده اشون: لوییس سکر هست.
خیلی جذاب و دوست داشتنی هستند.



لحظاتتون پرازیاد خدا علی علی


(20 مهر-پاییز.ن)



پی نوشت:
آقا مهر داره این آخراش میدوئه...
یکم یواش تر خب